Co robi to narzędzie
Wklej adres smart kontraktu, wybierz sieć, a my sprawdzimy, czy wdrożony bytecode ma pasujące publiczne źródło w Sourcify. Status weryfikacji widzisz od razu: W pełni zweryfikowany, Częściowo zweryfikowany albo Niezweryfikowany. Jeśli dopasowanie istnieje, pobieramy każdy plik `.sol`, sparsowane ABI, constructor args i ustawienia kompilatora.
Bez klucza API i bez podłączania portfela. Lookup leci na serwerze przez publiczne endpointy Sourcify i RPC sieci, więc możesz zaudytować dowolny kontrakt na Ethereum, Optimism, Arbitrum, Base, Polygon lub BSC bez instalowania niczego.
Jak używać
- Wklej adres kontraktu w pole. Musi mieć format `0x` plus 40 znaków heksadecymalnych.
- Wybierz sieć, w której kontrakt żyje. Ten sam adres może hostować inny kod w różnych sieciach.
- Kliknij "Weryfikuj". Serwer czyta bytecode on-chain i pyta Sourcify, czy ktoś opublikował pasujące źródło.
- Przeczytaj plakietkę weryfikacji: zielona to perfect match, bursztynowa to partial match (różnią się metadane), czerwona to brak zweryfikowanego źródła.
- Otwórz panel plików źródłowych i kliknij dowolny plik, żeby go rozwinąć. Każdy blok ma przycisk Kopiuj.
- Przewiń do ABI, żeby wziąć opis interfejsu w JSON. To wkleisz do ethers, viem albo web3.py, żeby gadać z kontraktem.
- Jeśli kontrakt miał constructor args, pokażą się jako osobny kopiowalny blok, przydatny przy redeployu tego samego kontraktu na testnecie.
- Użyj chipów próbnych (USDC, WETH, Uniswap V2 Router), jeśli chcesz zobaczyć, jak wygląda w pełni zweryfikowany kontrakt.
Kiedy się przydaje
Sześć typowych sytuacji, w których sprawdzenie weryfikacji źródła chroni Cię przed kosztownymi błędami:
- Przed podpisaniem transakcji w nowo poznanej dApp: otwórz adres kontraktu, zobacz czy źródło jest publiczne i przejrzyj funkcję, którą zaraz wywołasz. Niezweryfikowane kontrakty mogą robić wszystko.
- Audyt tokena przed dodaniem do watchlisty: zweryfikowany kontrakt ze standardową implementacją ERC-20 to dużo słabszy sygnał scamu niż niezweryfikowany o tej samej nazwie.
- Wyciąganie ABI dla kontraktu, z którym chcesz skryptować: nie musisz szukać repo projektu ani zgadywać selektorów funkcji. Blok ABI jest jeden klik dalej.
- Porównanie dwóch kontraktów, które powinny być identyczne: wklej każdy adres po kolei, przewiń do plików źródłowych i zdiffuj lokalnie. Perfect match dzielą ten sam metadata hash.
- Sprawdzenie, że implementacja za proxy nie zmieniła się po cichu: przeczytaj źródło proxy, znajdź slot implementacji, a potem zweryfikuj też sam kontrakt implementacji.
- Onboarding nowych inżynierów: otwórz Uniswap V2 Router albo USDC w chipach próbnych, żeby w trzy sekundy pokazać, jak wygląda zdrowy zweryfikowany kontrakt.
Powiązane: info o tokenie ERC-20, tx hash detective, multi-chain address activity, walidator adresów krypto.